اين چنين كه هستم كه بودي كه بودم كه هستي

نمي گويم صميمي نمي گويم خوب نمي گويم پاك

                                                                         نمي گويم...

ولي بخدا قسم

قسم به نان ونمك

به شرم تو و به چشماي قشنگ تو

اندازه هر چه دل تنهايت بخواهد

به همه وجود و با هرچه عشق و عشق

                                                                 دوستت دارم....

وقتي بارون مياد به تعداد قطره هايي كه ميتوني تو مشتت بگيري دوستم داشته باش ولي

 اينو بدون به تعداد قطره هايي كه نمي توني بگيري دوستت دارم.

می خوانمت تو را

 هرگاه دشوار روزی پیش رو دارم

آسان می نمایندم با داشتن تو را

هرگاه بر سر دو راهی ام

فقط و فقط تکیه می کنم به دل دادن های تو

هرگاه دشواری است مرا

هرگاه اندیشه ای تازه در سر دارم

تنها تکیه گاهم توئی.

هرگاه در می یابم که راه خطائی پوییده ام

آغوش مهربانت مرا به طریق درست می خواند

چه می دانم عشق تو

مرا برترین است...مرا بهترین است

... و من با داشتن تو چه بسیار خرسندم

                                                                                                تو را سپاس دارم

                                                                                                تو را دوست دارم

در کشور عشق هیچ کس رهبر نیست..........هیچ شاهی به گدا سرور نیست

در غریبانه ترین لحظه های تنهایی خویش چشمانم را که در پی محبت تو موج می زند به

توخواهم بخشید تا هرگز به اینکه دوستت دارم شک نکنی.

****************

گاه مرا دهشی است و تو را کششی و گاه تو را دهشی است و مرا کششی.آموخته ایم رفتن تا

فرانسوی خویشتن خود.آموخته ایم باهم بودن را . آموخته ایم عاشق بودن را.

من ندانم که کیم؟من فقط می دانم که تویی شاه بیت غزل زندگیم

  دل من با دلت افسانه عشق                                                  چشم من دید در آن چشم سیاه

                                                                                            نگهی تشنه و دیوانه عشق

عشق از ازلست و تا ابد خواهد بود

جوینده عشق بی عدد خواهد بود

فردا که قیامت آشکارا گردد

هر دل نه که عاشق است رو خواهد بود

عشق

      واژه ای است

           از جنس نور که با دستی از جنس نور بر صحنه ای از جنس نور نوشته می شود

شاید به خویشان و یاران بیندیشی و مهر آنان را پیش رو داری

                                                                                  و سپاس برای آنان که محبوبی

شاید عشق را در پیرامون خویش بازیابی در هر چه انجام می دهی

و وقتی می پنداری گرفتاری گریبانت را گرفته

شاید آن همه عشق به یاری ات آید                                        تو متبرکی - تو محبوبی

هرچندگاه همگان می خواهند بدانند

که نیازمند اویندکه مهمند که محبوبند

می خواستم بگویمت اگر چنین نیازی داشتی

می خواهم همانی باشم که تو را اطمینان خاطر باشد.

                                                                          که محبوبی    که مهمی   و دوستت دارم.

بیا تا رنگ اقیانوس آبیست

برای موجها دیوانه باشیم

کنار هر دلی یک شمع سرخ است

بیا به حرمتش پروانه باشیم

تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم

                                 چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم

                                          تو مثل شمعدانیها پر از رازی و زیبایی

        و من در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم

 کنار آشیانه تو آشیانه می کنم ..................... فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم

 کسی سوال می کند بخاطر چه زنده ای؟ .............. و من برای زندگی تو را بهانه می کنم

تو گل سرخ منی

تو گل یاسمنی

تو چنان شبتم پاک سحری           - نه

از آن پاکتری . تو بهاری           - نه

بهاران از توست

از تو میگیرد وام. هر بهار این همه زیبایی را

هوس باغ و بهارانم نیست.ای بهین باغ و بهارانم تو

... و اینک من کنار دیدگانت وفا را مثل گلها می شناسم

                                                            اگر چشمان قلبم را ببندند ترا تنهای تنها می شناسم

                                                                  بیا به آرزو عادت نماییم

                          بیا با آسمان پیمان ببندیم

                                                                که تا او هست ما هم با وفاییم

                        دوست دارم تو را نظاره کنم

                                                              زیر پایت پر از ستاره کنم

                        گر بپرسند نازنینت کیست

                                                             دوست دارم به تو اشاره کنم

                               ای کاش گلی بودی و من از باغ می چیدمت

                                 یا که طلوعی بودی از پنجره می دیدمت

                         ای کاش چشمانت ضریحی داشت چون رنگین کمان

                            هر وقت باران می گرفت از دور می بوسیدمت

 ««««باران کویری روح مرا می برد به اوج اما دلم بدون تو شیدا نمی شود.»»»»             

دانی از زندگی چه می خواهم ؟!

      من و تو باشیم و تو پای تا سر تو .. زندگی گر هزار باره بود .. ار دیگر تو بار دیگر تو

ببار ای خاق عشق.همه عشق و همه عشق.مرا از من جدا کن

                                                                                ببر تا عالم عشق  

                  چقدر دلم می خواد یه شب من و تو تنها بشیم

                                                انقدر دنیا کوچیک باشه که فقط ما توش جا بشیم                  

بتراش ای سنگ تراش...

سنگی از معدن عشق و وفا

بنویس واسه اون که عشقمه...

که می شم بازم فداش

روز اول آشناییمون...

رو تن درخت عاشونمون

یار باوفای من...

عکس دو تا دل رو کشید

گفت:که یکی از این دلها...

میشه فدای اون یکی

بتراش ای سنگ تراش...

که عاقبت شدم فداش

عشق...

            در فطرت پاک همان پیوندی است که خورشید با زمین دارد...........!!!

دلم برای آبتنی در حوض دلهره و بازی در میان باغ چشمانت تنگ شده

پس ای ابرهای بارانی در این هوا که بوی عشق می دهد مرا به وسعت دیدار عشق روانه سازید

                                                     توی بهت دغدغه

                                                                               ناجی قلب منی...............!

عشق...

            فراموش کردن خود در وجود کسی است که همیشه و در همه حال ما رو به یاد داره!!

می آمدم که حال زار گویمت.....اما مگر سرشک امان می دهد به من

چشمت به شرم و ناز ببندد لب نیاز.....شوقت اگر هزار زبان می دهد به من

آری سخن به شیوه ی چشم تو خوش تر است.....مستی ببین که سحر بیان می دهد به من

افسرده بود سایه دلم بی هوای عشق.....این بوی زلف کیست که جان می دهد به من

اگر فکر می کنی که رفتنت باعث شکستنم می شود

اگر فکر می کنی که پس از رفتنت اشک می ریزم

اگر فکر می کنی که با نبودنت لحظه هایم خالی می شوند

اگر فکر می کنی که هر لحظه دلم برای بوسه هایت تنگ می شود

                                                                                   اگر فکر می کنی که بی تو میمیرم

                                                                                          بسیار درست فکر کرده ای.!!!

خوب!تو که می دانی نبودنت را تاب نمی آورم.

                                                             پس بمان...............

تو چی هستی ؟

 تو چی هستی که تماشاکردنت مثل پر به آسمون گشودنه!

تو کی هستی؟

تو کی هستی که تمام لحظه ها بی تو بودن مثل با تو بودنه!

                  به دنبال توام منزل به منزل                       پریشان میروم ساحل به ساحل

                  به خوابت دیده ام رویا به رویا                  به یادت بوده ام فردا به فردا

                  پس از تو روح سرگردان موجم               هنوزم تشنه ام دریا به دریا

     من همان دم که وضو ساختم از چشمه عشق      

                                   چار تکبیر زدم یکسره ر هر چه که هست

اگر یک آسمان دل را به قصد عشق بردارم 

           میان عشق وزیبایی                                              

                          تو را من دوست می دارم...!!!

من بر نخيزم از سر راه وفاي تو

از هستي ام اگرچه برانگيختد گرد

روزي كه جان فدا كنمت باورت شود

دردا كه جز به مرگ نسنجد قدر مرد

                         اگر خندم گویند که دیوانه است

                                                  پس می خندم و گریه می کنم که بگویند عاشق دیوانه است!!

                      ای دل به  کمال عشق آراستمت

                                                             وز هرچه به غیر عشق پیراستمت

                      یک عمر اگر سوختم و کاستمت

                                                             امروز چنان شدی که می خواستمت

چشم تو نقطه عطف دلهاست . دیدنت مرهم قلب عاشق . گونه ات سرزمین تبسم .

خنده های تو رنگ شقایق...!

او بیامد مرغ دل را از قفس آزاد کرد

نام شیرینش تمام تلخی عمرم زدود

قبل از او دنیا این چنین برایم زیبا نبود

او بشد لیلا و من مجنون روی ماه او

قلب ویران مرا آباد کرد

من وضو با نفس خیال تو میگیرم

                                           و به شوق فردا که تو را خواهم دید

                                                                                          چشم به راه می مانم...

                                           تن من پاره ای از آن تن توست

 قشنگترین شای پر ستاره شب توست

      من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند

       عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی

    عشق داند که در این دایره سرگردانند

در ببندید و بگویید که من

جز از او از همه کس بگسستم

کس اگر گفت چرا باکم نیست !!!

فاش گوئید که عاشق هستم

اگر به خانه من آمدی

برای من ای مهربان چراغ بیاور

و یک دریچه که از آن به ازازدحام کوچه خوشبختی بنگرم

عشق و رسوایی دو یار همدمند                               پس چه ترسد عاشق از رسوا شدن

باز لبهای عطش کرده من           لب سوزان تو را می جوید

می تپد قلم و با هر تپشی              قصه عشق تو را می گوید

عمریه موندم توی مصراع اول چشات   

فقط این فعل رو بلد شدم که می میرم برات

          زیبا شاید حالا بگی صحبت دیوونگی نیست

                                                              اما می گم بی عشق تو اسم چیزی زندگی نیست

                           هواي روي تو دارم،نمي گذارندم

                                            مگر به كوي تو اين ابرها ببارندم

                           مرا كه مست توام اين خمار خواهد كشت

                                                               نگاه كن كه به دست كه می سپارندم

                           مگر در اين شب دیر انتظار عاشق كش

                                                               به وعده هاي وصال تو زنده دارندم

رنگ چشمش را چه مي پرسي ز من 

رنگ چشمش كي مرا پابند كرد

آتشي كز ديدگانش سركشيد                       

اين دل ديوانه را دربند كرد

من در پي خويشم به تو برمي خورم اما

در تو شده ام گم كه به من دسترسي نيست

تا آينه رفتم كه بگيرم خبر از خويش

ديدم كه در آن آينه هم جز تو كسي نيستد

                   بگو  كه گل نفرستد كسي به خانه من

كه عطر ياد تو پر كرده آشيانه من

تو چلچراغ سعادت فروز بخت مني

به جاي ماه تو پرتوفشان به خانه من

()()()()كسي كه هر روز بيشتر از ديروز دوستت دارد()()()()

مي گويند در باران مي آيد و من در باران منتظرت مي نشينم و و قتي باران تمام ميشود در جاي خالي تو فقط آه مي ماند و آه و آه...مي دانم قرار نبود بيايي و چه زيبا مي شود وقتي بيايي كه قرار نيست.

روزها گر رفت گو رو باك نيست                    تو بمان اي كه چون تو پاك نيست

بزرگترين آرزويم اين است كه كوچكترين آرزوي تو باشم

اين من نا تمام من با تو تمام مي شود...

                                                                                                  دوستت خواهم داشت

اگر معناي عشق را درك كرده ام تنها به بركت وجود توست...

مگر نه اينكه خدا ترا قسمت من كرد...

مي خواهم خودم را برايت قسمت كنم - تكه تكه ذره ذره -

تا بيشتر نگاهت كنم تا بيشتر نگاهم كني و بيشتر كه دلت تنگ شد

سهم خودت را ببري.

مي خواهم آنقدر خودم را قسمت كنم

تا همه بگويند خدا من را قسمت تو كرد...

کسی که اگه یه روز مونده به کل زندگیش

به همه میگه که زیباس علت دیوونگیش

... و آغوشت اندک جایی برای زیستن

              سرآغاز کتاب من و توست ...

                                             گوش کن . این صدای دل یک بلبل مست ...

                                                                          در تمنای گلیست

                  که به او می گوید دل من لحظه به لحظه تا ابد

              با همه مستی و شیدائی و عشق همه تقدیم تو باد

در میان من و تو فاصله  هاست

گاه می اندیشم

می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری

تو توانایی بخشش داری

دستهای تو توانایی آن را دارد که به من

زندگانی بخشد                                                   دفتر عمر مرا با وجود تو شکوهی دگر است

چشمهای تو به من می بخشد                                                  رونقی دگر است

شور عشق و مستی                                                             می توانی تو به من

و تو چون مصرع شعری زیبا                                                 زندگانی بخشی

سطر برجسته ای از زندگانی من هستی

تا بدين منزل نهادم پاي را

 از دراي كاروان بگسسته ام

گرچه ميشوزم از ا ين آتش به جان

 ليك بر اين سوختن دل بسته ام

                                        زيبايي عشق به سكوت است نه فرياد